مهم و برجستهء آن را مىتوان چنين بيان داشت :
1 - اشتراك يك لفظ در معانى گوناگون و عدم وجود قرينه .
2 - مجازيّت لفظ .
3 - روشن نبودن عود ضمير به مرجع خود ( از نوع مغالطه ممارات ) .
4 - اختلال در تركيب .
5 - اشتراك معنوى در بعضى از موارد .
و غير اين موارد از امورى كه در علم معانى به عنوان اسباب اجمال ياد گرديده است .
لازم به ذكر است ، مجمل و مبيّن دو امر نسبى مىباشند ، زيرا ممكن است لفظى نزد يك شخص مجمل بوده ، در حالى كه همان لفظ نزد فردى ديگر مبيّن باشد . به اين ترتيب رابطه ميان اجمال و تبيين همچون اطلاق و تقييد ، يك رابطهء اضافى است .
محكم
منظور از محكم همان نص و ظاهر است .
( ر ، ك ، نص و ظاهر )
مخالفت التزامى
مقصود از مخالفت التزامى آن است كه با حكم معلوم بالاجمال