زكات گندم و جو و خرما و كشمش
مسأله 1864 - زكات گندم و جو و خرما و كشمش وقتى واجب مىشود كه به مقدار نصاب برسند و نصاب آنها 288 من تبريز و 45 مثقال كم است كه 207 / 847 كيلوگرم مىشود .
مسأله 1865 - اگر پيش از دادن زكات از انگور بعد از كشمش شدن ، و خرما بعد از تمر شدن ، و جو و گندم بعد از صدق اسم - كه زكات آنها واجب شده - خود و عيالاتش بخورند ، يا مثلًا به فقير بدهد ، بايد زكات مقدارى را كه مصرف كرده بدهد .
مسأله 1866 - اگر بعد از آن كه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد مالك آن بميرد ، بايد مقدار زكات را از مال او بدهند . ولى اگر پيش از واجب شدن زكات بميرد ، هر يك از ورثه كه سهم او به اندازهء نصاب است ، بايد زكات سهم خود را بدهد .
مسأله 1867 - كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمعآورى زكات است ، موقع خرمن كه گندم و جو را از كاه جدا مىكنند و بعد از خشك شدن خرما و انگور ، مىتواند زكات را مطالبه كند . و اگر مالك ندهد و چيزى كه زكات آن واجب شده ، از بين برود بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 1868 - اگر بعد از مالك شدن درخت خرما و انگور يا زراعت گندم و جو زكات آنها واجب شود ، بايد زكات آن را بدهد .
مسأله 1869 - اگر بعد از آن كه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد ، زراعت و درخت را بفروشد ، بايد زكات آنها را بدهد .
مسأله 1870 - اگر انسان گندم يا جو يا خرما يا انگور را بخرد و بداند كه فروشنده زكات آن را داده ، يا شك كند كه داده يا نه ، چيزى بر او واجب نيست . و اگر بداند كه زكات آن را نداده ، چنانچه حاكم شرع معاملهء مقدارى را كه بايد از بابت زكات داده شود ، اجازه ندهد معاملهء آن مقدار باطل است . و حاكم شرع مىتواند مقدار زكات را از