مسأله 1849 - اگر خمس را از خود مال ندهد و از جنس ديگر بدهد ، به احتياط واجب بايد از حاكم شرع اجازه بگيرد و بايد به قيمت واقعى آن جنس حساب كند ، و چنانچه گرانتر از قيمت حساب كند ، اگرچه مستحق ، به آن قيمت راضى شده باشد ، بايد مقدارى را كه زياد حساب كرده بدهد .
مسأله 1850 - كسى كه از مستحق طلبكار است و مىخواهد طلب خود را بابت خمس حساب كند ، بنابر احتياط واجب بايد خمس را به او بدهد و بعد مستحق بابت بدهى خود به او برگرداند . ولى اگر با اذن حاكم شرع باشد اين احتياط لازم نيست .
مسأله 1851 - مستحق نمىتواند خمس را بگيرد و به مالك ببخشد ، ولى كسى كه مقدار زيادى خمس بدهكار است و فقير شده و اميد چيزدار شدنش هم نمىرود و مىخواهد مديون اهل خمس نباشد ، اگر مستحق راضى شود كه خمس را از او بگيرد و به او ببخشد اشكال ندارد .
مسأله 1852 - اگر خمس را با حاكم شرع يا وكيل او يا با سيد ، دستگردان كند و بخواهد در سال بعد بپردازد نمىتواند از منافع آن سال كسر نمايد ، پس اگر مثلًا هزار تومان دستگردان كرده و از منافع سال بعد دو هزار تومان بيشتر از مخارجش داشته باشد ، بايد خمس دو هزار تومان را بدهد ، و هزار تومانى را كه بابت خمس بدهكار است از بقيه بپردازد .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 320
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٢٠