مسأله 1884 - اگر زمينى را بخرد و در آن زمين گندم يا جو بكارد ، پولى را كه براى خريد زمين داده جزء مخارج حساب نمىشود ، ولى اگر زراعت را بخرد ، پولى را كه براى خريد آن داده مىتواند جزء مخارج حساب نمايد و از حاصل كم كند ، اما بايد قيمت كاهى را كه از آن به دست مىآيد ، از پولى كه براى خريد زراعت داده كسر نمايد مثلًا اگر زراعتى را پانصد تومان بخرد و قيمت كاه آن صد تومان باشد ، فقط چهار صد تومان آن را مىتواند جزء مخارج حساب نمايد .
مسأله 1885 - كسى كه بدون گاو و چيزهاى ديگر كه براى زراعت لازم است مىتواند زراعت كند ، اگر اينها را بخرد ، نبايد پولى را كه براى خريد اينها داده جزء مخارج حساب نمايد .
مسأله 1886 - كسى كه بدون گاو و چيزهاى ديگرى كه براى زراعت لازم است نمىتواند زراعت كند ، اگر آنها را بخرد و به واسطهء زراعت به كلى از بين بروند ، مىتواند تمام قيمت آنها را جزء مخارج حساب نمايد و اگر مقدارى از قيمت آنها كم شود مىتواند آن مقدار را جزء مخارج حساب كند ولى اگر بعد از زراعت چيزى از قيمتشان كم نشود ، نبايد چيزى از قيمت آنها را جزء مخارج حساب نمايد .
مسأله 1887 - اگر در يك زمين جو و گندم و چيزى مثل برنج و لوبيا كه زكات آن واجب نيست بكارد ، خرجهايى كه براى هر كدام آنها كرده فقط پاى همان حساب مىشود ، ولى اگر براى هر دو مخارجى كرده بايد به هر دو ، قسمت نمايد ، مثلًا اگر هر دو به يك اندازه بوده ، مىتواند نصف مخارج را از جنسى كه زكات دارد كسر نمايد .
مسأله 1888 - اگر براى سال اول عملى مانند شخم زدن انجام دهد اگرچه براى سالهاى بعد هم فايده داشته باشد بايد مخارج آن را از سال اول كسر كند ، ولى اگر براى چند سال عمل كند بايد بين آنها تقسيم نمايد .
مسأله 1889 - اگر انسان در چند شهر كه فصل آنها با يكديگر اختلاف دارد و زراعت و ميوهء آنها در يك وقت به دست نمىآيد گندم يا جو يا خرما يا انگور داشته
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 326
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٢٦