نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانهها را نبيند و گوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود .
مسأله 1326 - اگر بخواهد در محلى نماز بخواند كه شك دارد به حد تَرَخُّص ؛ يعنى جايى كه اذان را نشنود و ديوار را نبيند ، رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . و در موقع برگشتن اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند . و چون در بعضى موارد اشكال پيدا مىكند بايد يا آنجا نماز نخواند يا هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1327 - مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتى به جايى برسد كه ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1328 - مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود و برگردد ، وقتى به جايى برسد كه ديوار وطن را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1329 - محلى را كه انسان براى اقامت و زندگى خود اختيار كرده وطن او است ، چه در آنجا به دنيا آمده و وطن پدر و مادرش باشد ، يا خودش آنجا را براى زندگى اختيار كرده باشد .
مسأله 1330 - اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصلىاش نيست مدتى بماند و بعد به جاى ديگر رود ، آنجا وطن او حساب نمىشود .
مسأله 1331 - تا انسان قصد ماندن هميشگى در جايى كه غير وطن اصلى خودش است نداشته باشد وطن او حساب نمىشود مگر آن كه بدون قصد ماندن ، آنقدر بماند كه مردم بگويند اينجا وطن او است .
مسأله 1332 - كسى كه در دو محل زندگى مىكند ، مثلًا شش ماه در شهرى و شش
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 237
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٧