به توضيح ديگر : ما مسلمانان پيرو پيامبريم . پيشواى ما پيامبر خداست ، و دين ما مبتنى است بر جهان بينى الاهى ، يعنى كه : جهان خود به خود به وجود نيامده است . و هر چه خود به خود به وجود نيامده باشد ، بلكه عاملى و علتى آن را ايجاد كرده باشد ، بحتم حكمتى دارد و غايت و منظورى . و كمال آن شىء ، در آن است كه بر طبق آن حكمت جريان يابد تا به آن غايت و منظور كه براى آن آفريده شده است برسد .
آرى ، جهان را خدا آفريده است و انسان را نيز خدا آفريده است . غايت و هدف از خلقت انسان ، رسيدن اوست به حقيقت و شناخت حقيقت ، و سپس تطبيق اعمال خود ، اعمال درونى و برونى ، ذهنى و بدنى ، قلبى و قالبى ، فردى و اجتماعى ، سياسى و اقتصادى ، بر آن شناخت ، و حركت كردن بر طبق آن ، و جريان يافتن وجود انسان به آنگونه كه آن شناخت حكم مىكند . تا بدينسان انسان ، در مسير تكامل ، با ديگر موجودات و نواميس جهان ، همگام گردد ، و در جريان يافتن وجودى ، همانند آنها شود ، و همواره رو به كمال رود ، و سرانجام از نظر تحقق وجودى ، و كمالات انسانى ، و تخلق به اخلاق الاهى ، نمونهاى از وجود ازلى خداوند گردد .
براى اينكه انسان به مقصودى و غايتى كه ياد شد برسد ، بايد حركت كند ، و راهى را بپيمايد . و در پيمودن هر راهى نخست بايد آن راه را شناخت . و براى شناخت هر راهى نخست بايد راهنما را شناخت ، و از او چگونگى و شرايط پيمودن راه را آموخت .
مير حامد حسين ( فارسى ) — صفحة 90
مساهمون: محمد رضا حكيمى
ص٩٠