فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ ( 10 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ ( 11 ) إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ( 12 ) إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعِيدُ ( 13 ) وَ هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ( 14 )
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ( 15 ) فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ ( 16 ) هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ( 17 ) فِرْعَوْنَ وَ ثَمُودَ ( 18 ) بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ( 19 )
وَ اللَّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحِيطٌ ( 20 ) بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ( 21 ) فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ ( 22 )
معناى واژهها
1 البروج : كاخها . بدين نام ناميده شده زيرا كه به سبب بلنديش ظاهر و آشكار است .
در مفردات راغب آمده است : « ثوب مبرّج » يعنى جامهاى كه برجهايى بر آن نقش بسته است و حسنش در نظر آيد و لذا گفته شده : « تبرّجت المرأة » يعنى زن در اظهار محاسن بدان تشبّه جسته است .
4 الاخدود : شكاف بزرگ در زمين ، و از همين كلمه است « خدّ » به معناى مجراى اشك در چهره .
10 فتنوا : يعنى آتش زدند و « فتين » يعنى سنگ سياهى كه گويى آتشين است و اصل « فتنه » به معناى « آزمون » است و سپس به معناى عذاب به كار رفته . راغب مىگويد : اصل « فتن » داخل كردن طلاست در آتش تا درجه خلوص آن آشكار شود .
15 [ المجيد ] : « مجد » به معناى سعه در كرم و جلال است .