چنين باشند .
[ 6 ] در آن روز و در چنين فضاى دهشتناكى انسان خداى خود را ملاقات مىكند تا خدايش او را از عملكردش مورد پرسش قرار دهد و پاداش بايسته او را به دو بدهد . ولى ميان او و اين روز وحشتناك گردنهها و دشواريهايى است كه به منزله نشانههايى هستند براى آنچه آدمى در آن روز مىبيند .
يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً
- اى انسان ! تو در راه پروردگارت رنج فراوان مىكشى . » ولادت براى تو و مادرت لحظات دردناكى است و از هنگامى كه ناخن در دست تو مىرويد در معرض بيماريها و خطرهاى گوناگون قرار دارى و پيوسته در معرض گرسنگى و تشنگى هستى و سرما و گرما آزارت مىدهد و از درد و گرفتارى در رنجى و از وقتى كه دست راست و چپ خود را باز مىشناسى شكست و محروميت رهايت نمىكند و هنگامى كه به جوانى مىرسى از انواع فشارهاى جسمى و روانى در عذاب خواهى بود و به صحنه حياتى گام مىنهى كه آكنده است از برخورد و دشوارى . همه اين رنجها در زندگى آدمى رخ مىنمايد . ولى اى كاش با همينها تمام مىشد ؟ ولى چنين نيست . پس از تمامى اينها روز ملاقات بزرگ فرا مىرسد ، ملاقات با كه ؟ با خداى سبحان . براى چه ؟ براى سؤال . در چه روزى ؟ در روزى بسى سترگ .
بر اساس همه اينها ما بايد با احترام به خويش بنگريم . ما همچون درختى نيستيم كه در مزرعهاى برويد و پس از عمرى محدود بدون هيچ رنجى دنبال كار خويش رود . آدمى همچون چهارپايان يا موجودات ديگرى نيست كه با خوشى زندگى خود را سپرى كند . او نفسى است كه خداوند او را بزرگ داشته و خورشيد و ماه و هر آنچه را كه در زمين است در اختيار او نهاده است آن هم براى هدفى بزرگ .
اين هدف چيزى نيست جز ديدار خداوند سبحان و سپس دريافت و كيفر و پاداش .
اين زندگى با همه / 444 رنجهايش گواهى است به اين سرنوشت .
فَمُلاقِيهِ
- پس پاداش آن را خواهى ديد . »