/ 441
همانا تو به سوى پروردگارت سخت كوشندهاى و او را ملاقات خواهى كرد
شرح آيات :
[ 1 ] آيا مىتوانى پيش خود تصور كنى كه آسمان چگونه مىشكافد ، و ستارگان چگونه پراكنده مىشوند ، و سلسلههاى كوههايى كه ميليونها تن وزن دارند و از خرسنگها فراهم آمدهاند ، چگونه ويران و پراكنده مىشوند ؟
آيا دريا را در حال آشفتگى ديدهاى كه چگونه موجهايى همچون كوه از آن بر مىخيزد و پيش مىرود و فرو مىنشيند . آيا مىتوانى تصور كنى كه اگر همه درياهاى زمين آتش بگيرند ، اثرى دارد كه بزرگتر از اثر انفجار هزاران ميليون بومب هيدروژنى با هم است ؟ . . . من اعتراف مىكنم كه قدرت خيال من به تصور كردن اين اوضاع و احوال دسترس ندارد . . . پس چه رسد به ما كه از نزديك شاهد آن هستيم ؟ بنا بر اين چه بزرگ است مقام انسانى كه چنين برنامهاى را در پيش دارد ، نه چنين است كه آدمى مهمان افتخارى باشد بل متّهمى است كه به سوى محاكمه روان است تا پرسشهايى را پاسخگو باشد . به حقّ كه انسان شأنى عظيم دارد و مسئوليتى كه بر دوش دارد نيز بسى سترگ است . اى برادران ! / 442 بياييد لحظاتى را چنان كه خداى ما توصيف مىكند به تصوّر رستاخيز بگذرانيم . من يقين دارم كه صرف تصوّر رستاخيز موجب مىشود ما به امور به گونهاى ديگر بنگريم و در مىيابيم كه در گمراهى عميقى به سر مىبريم و مىفهميم كه هنوز ارزش خود را نمىدانيم .
ما كيستيم ؟ و حكمت وجودى ما كدام است و به سوى كدامين سرنوشت روانيم ؟
دادگاه الهى فضايى دهشتناك دارد . زمين اين دادگاه را با فرش