تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 405

مساهمون:

ص٤٠٥
/ 402

واى بر كم فروشان

شرح آيات :

[ 1 ] آيا من مؤمنم ؟ آرى . آيا نماز نمىخوانم و روزه نمىدارم و اموال خود را در راه خدا انفاق نمىكنم ؟ چنين نيست . . . اين تنها كافى نيست ، پس بايد از خود گول زدن پرهيز كنيم ؛ مگر چنين نيست كه همه مردم ، حتى گردن‌كشترين طاغيان و تبهكاران خود را پاك و پاكيزه مىپندارند ؟ ! پس ميزان و مقياس چيست ؟ ميزان قرآن است ، و امام جعفر صادق - عليه السلام - به جابر بن يزيد الجعفى چنين گفت : « و بدان كه تو از دوستان و اولياى ما نيستى مگر اين كه : اگر همه اهل شهر تو با يكديگر جمع شوند و بگويند كه تو مرد بدى هستى ، اين سخن مايه اندوه تو نشود ، و اگر بگويند كه تو مرد شايسته و نيكى ، اين سخن مايه شادى تو نشود ، پس خود را بر كتاب خدا عرضه كن ، و اگر ديدى كه رهرو راه اويى ، و با زهدى كه او خواسته زاهدى ، و به آنچه او ميل دارد مايلى ، و از آنچه او بيم داده است بيمناكى ، استوار و شادمان باش و بدان كه آنچه در حق تو گفته‌اند به تو آسيبى نمىرساند ، و اگر خود را مباين با قرآن يافتى ، چه چيز مىتواند تو را بفريبد » . « 1 » و اينك قرآن يكى از ميزانهاى حق را براى ما تعريف مىكند كه به وسيله آن مىتوانيم خود را بشناسيم : و آن انصاف است . / 403 چگونه ؟ كسى ممكن است پيش خود چنان تصور كند كه حق با او است و بر اين اساس با مردم معامله كند ، و لذا نادرستى و دزدى كند و بر حقوق ديگران مستولى شود ؛ و نشانه اين گروه از مردم آن است كه چون بخواهند
هامش
( 1 ) - تحف العقول ، ص 206 .