گوشههايى از محامد و مكارم اخلاقى ايشان
1 - شنيدم كه در زمان مرحوم آية اللّه العظمى آقاى بروجردى اعلى اللّه مقامه گاهى مرجع بزرگوار براى ملاقات ايشان ميرفتند و احيانا مدتى معطل ميشدهاند تا مرحوم آقاى بروجردى از اندرون تشريف بياورند . در اين رابطه ، به مرجع بزرگ عرض شده بود كه اين توهين به شماست كه مدتى در انتظار بنشينيد تا آقاى بروجردى بيرون بيايند . ايشان فرموده بودند : هيچ توهينى نيست اين چه توقّعى است كه من داشته باشم كه تا من آمدم ايشان از اندرون بيايند شايد همان لحظه احتياج به تطهير و تجديد وضو داشته باشند .
2 - در جريان زلزله مهيب و مخرّب قير و كار زين از نواحى شيراز و جهرم معظم له براى همدردى و اعانت مرمد بلا ديده وجهى را بوسيله يكى از بستگانشان به جهرم فرستادند تا بوسيلهء نمايندهشان مرحوم آية اللّه حقشناس قدس سره در ميان آن مردم توزيع شود . و تاكيد كردند كه مواظب باشيد مطلب منتشر نشود ، جرائد و روزنامهها متوجه نشوند كه بخواهند آن را بنويسند .
3 - در هجومى كه عدهاى از فريبخوردگان آنان به خانه ايشان كردند و اهانت علنى و حضورى نمودند زمينهاى خطرناك پيشبينى ميشد ولى ايشان در آن مراسم شوم ، مقدارى آنان را نصيحت كرده و فرموده بودند : چقدر عيب است كه شما در خانه من داريد چنين مىكنيد . و فرداى آن روز در مجلس درس چنان كه خودم شاهد بودم فرمودند : آقايانى كه ديشب به منزل ما آمدند و اظهار لطف كردند ؟ خواهشمندم كسى به آنان كار نداشته باشد .
عالم فقيه بزرگوار آقاى حاج شيخ على پناه اشتهاردى در اين رابطه مىنويسند : عقل عملى كه معظم له به كار زد اين بود كه روز همان شب ، در مجلس بحث و در عمومى اظهار گذشت و عفو از آنها كرد تا مغرضين فسادى