ما در مرحلهء خياليم ، واقعاً لذايذ دنيا مانند خواب مىماند ، متاع الغرور است ، ولى درك اين مطلب هنوز براى ما ملكه و حال نشده است . قرآن مىخواهد همهء اينها براى ما حال شود ، كه اگر اين گونه شود ديگر تمام لذايذ مصداق آيهء « إِنَّما الحَيوةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَلَهْوٌ » « 1 » مىشود ، يك آدم بالغى كه وارد جامعه شده است ، چگونه بچّهاى را نگاه مىكند كه با چند گرد و خوشحال و سرگرم است . اين گونه است كه انسان با چند چيز بىارزش سرگرم شده و اصلًا مجال توجّه به چيزهاى ديگر ندارد ، جاى تعجّب است كه چرا انسان اين گونه مشغول شده و از عوالم بعدى غافل گرديده است . قرآن مىخواهد ما را از اين غفلت خارج كند ، البته اين منافات ندارد با استفادهء مشروع ، طبيعى و معتدل از نعمتهاى دنيا و اين خود رياضتى است كه چگونه استفادهء مشروع انجام بگيرد ، ولى غفلت پيش نيايد .
همچنين قرآن ما را آماده مىكند كه اگر تلخى پيش آمد چگونه ما خود را گم نكرده ، جزع نكنيم ، ناراحت نشويم و بدانيم كه همهء اينها براى تكميل نفوس و تهذيب ما از سوى خداست .
پاسخ صحيفهء سجّاديه
صحيفهء مباركهء سجاديه جواب را اين گونه بيان مىكند ، پروردگارا ! علم و احاطهء تو بسيار زياد بوده و تو بر عواقب امور احاطه دارى ، تو باطن مصلحتها را مىبينى و ما جز ظواهر را نمىتوانيم ببينيم ، يكى از اين حكمتها اين است : كسى كه ادعاى ايمان مىكند چگونه از يك مؤمن واقعى مشخص شود . امام سجاد عليه السلام بهترين مقامات را مقام تسليم مىدانند . تسليم ؛
هامش
( 1 ) . محمد ( 47 ) آيهء 36 . .