مگر از روى دليلى روشن ، و همانا رسول خدا آنچه را براى آن فرستاده شده بود ابلاغ كرد پس به وصيت او و آن دو چيز گران بها - كتاب خدا و اهل بيتش - كه بعد از خود در ميان شما به يادگار گذاشته ، پاىبند باشيد . كسى كه به آن دو تمسّك جويد ، گمراه نمىشود ، و كسى كه آنها را رها كند هدايت نمىيابد .
خداوندا بر محمّد ، بنده و فرستادهات ، سالار رسولان و پيشواى پرهيزكاران و فرستاده پروردگار عالميان درود فرست . سپس مىگويى : خداوندا ! بر على امير مؤمنان و جانشين رسول پروردگار عالميان درود فرست . آنگاه ائمه را نام مىبرى تا به صاحب خود ( امام عصر ) برسى پس مىگويى : [ خداوندا ] بر او پيروزى آسان عطا كن و با نصرت شكستناپذير مدد فرما ، خداوندا ! دين خود و سنّت پيامبرت را به وسيله او آشكار گردان تا پنهان نكند چيزى از حق را از ترس احدى از مردم .
خداوندا ! ما مشتاقيم به سوى تو در دولت كريمهاى كه اسلام و اهلش را به وسيله آن عزّت بخشى ، و نفاق و اهلش را خوار گردانى ، و ما را از دعوت كنندگان به فرمانبرداريت و از پيشوايان راه هدايتت قرار دهى و در آن دولت حق كرامت دنيا و آخرت را روزى ما گردانى ، خداوندا ! آنچه از حقّ بر عهده ما گذاشتهاى به ما بشناسان و آنچه دست ما از آن كوتاه است به ما بياموز .
آن گاه بر دشمن حضرت نفرين مىكند و حوائج خود و يارانش را طلب مىكند در اين وقت [ امام و نمازگزاران همگى ] دستهايشان را بلند مىكنند و همه نيازهايشان را از خداوند مىخواهند و در نهايت امام جمعه مىگويد : خداوندا اجابت كن براى ما و آخرين سخنش اين است كه بگويد : « همانا خداوند به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مىدهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مىدارد . به شما اندرز مىدهد باشد كه پند گيريد » خداوندا ! ما را در زمرهء كسانى قرار ده كه پند پذيرند و اندرز سودشان دهد . در اين هنگام از منبر پايين مىآيد .
خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص٧٧