شخص را كه وقتى حقىّ را ببيند يارى كند و چون ستمى را ببيند از آن باز دارد و ياور حقّ و صاحب حق باشد « 1 » .
( 88 )
انتظارات نابجاى طلحه و زبير
طلحه و زبير كه سرسختانه با عثمان مخالفت نموده و حتى او را از دسترسى به آب محروم كردند ، اميدها وانتظاراتى داشتند .
ولى چون عموم مردم به جانب اميرالمؤمنين عليه السلام متمايل شدند آن دو نيز اظهار موافقت كردند . حتى در اين كار شتاب نمودند تا بدينوسيله بتوانند در نزد امير عليه السلام مقامى كسب كرده و به برخى از آرزوهايشان برسند .
از اين رو بعد از اتمام بيعت و استقرار حكومت اميرالمؤمنين عليه السلام ، با حضرت ملاقات كرده طلحه حكومت عراق و زبير حكومت مصر را طلب نمود . حضرت تقاضاى آنها را نپذيرفت . آنها خشمگين بيرون آمدند و فهميدند اميرالمؤمنين
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : 656 . .