اجداد و بزرگان خود را ياد مىكنى و گمان مىكنى كه آنها را مىخوانى [ و آنها مىشنوند ] . آرى به سرعت به جايگاه آنان ( در آتش ) وارد خواهى شد . و آن گاه آرزو خواهى كرد كاش دستت شكسته وزبانت لال گشته بود ! و آنچه گفتى نگفته بودى و آنچه كردى انجام نداده بودى !
بارالها حق ما را بگير ، و از آنان كه بر ما ستم روا داشتهاند انتقام ما بازستان . وخشم خود را بر آنان كه خون ما را ريختند و حاميان ما را كشتند فرو ريز .
( اى يزيد ! ) به خدا قسم نشكافتى مگر پوست خود را و نبريدى مگر گوشت خود را ، و به زودى بر رسول خدا وارد خواهى شد با بار سنگين خونهايى كه از ذريّه او ريختى ، و هتك حرمتى كه نسبت به خاندان و خويشان آن حضرت روا داشتى . وقطعاً آن روز كه خداوند انبوهِ آنان را گرد آورد و پراكندگى ايشان را مجتمع سازد و حقّشان را بازستاند ، در آن روز رسول خدا با تو مخاصمه خواهد كرد « و گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند مردگانند بلكه زندهاند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند » .
چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١٣٥