شما بدان زن مىمانيد كه رشته خود را محكم مىتابيد ، سپس تافته خود را مىگسيخت . چنان كه شما پيمانهايتان را بعد از استحكام آن ، از روى فريب مىگسليد .
شما جز لاف ، ناپاكى ، و سينه پر كينه چه داريد ؟ وجز طنازى كنيزكان و غمازى به دشمنان چه دانيد ؟ ! شما بدان گياه سرسبز مانيد كه بر لجنزار روييده ، يا همچون گچى كه گورى را زينت بخشيده ! آگاه باشيد ! بد توشهاى براى خود فراهم كردهايد يعنى عذاب و سخط خداوند كه در آن جاودان خواهيد بود .
آيا گريه و زارى مىكنيد ؟ آرى سوگند به خدا [ سزاوار آنيد ] پس بسيار بگرييد و كم خنده كنيد ، كه ننگ اين كار و رسوايى آن را بجان خريديد ، و لكّه آن را به هيچ آبى نتوانيد شست .
چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 113
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١١٣