بخش نوزدهم : توصيه به طلاق و جدايى زوجين در صورت عدم امكان سازش « 1 »
209 - وَإِن يَتَفَرَّقا « 2 » يُغْنِ اللَّهُ كُلّاً مِن سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعَاً حَكِيماً « 130 » ( النساء ) .
اين آيه اشاره به اين حقيقت دارد كه : اگر ادامه همسرى براى طرفين طاقتفرسا است . و جهاتى پيش آمده كه افق زندگى براى آنها تيره و تار است . و بهيچوجه اصلاحپذير نيست . آنها مجبور نيستند چنان ازدواجى را ادامه دهند . و تا پايان عمر با تلخكامى در چنين زندگى خانوادگى زندانى باشند . بلكه مىتوانند از هم جدا شوند . و در اين موقع بايد شجاعانه تصميم بگيرند . و از آينده وحشت نكنند .
زيرا اگر با چنين شرائطى از هم جدا شوند خداوند بزرگ هر دو را با فضل و رحمت خود بىنياز خواهد كرد . و اميد است همسران بهتر و زندگانى روشنترى در انتظار آنها باشد « 3 » ( تفسير نمونه ج 4 ص 155 ) .
هامش
( 1 ) لازم به يادآورى است كه در صورت عدم امكان سازش زوجين با يكديگر - و دسترسى نداشتن آنان به ادامهء زندگى مسالمتآميز - شرع مطهر اسلام آنان را به جدائى و طلاق از همديگر توصيه مىنمايد . زيرا پايان دادن به درگيرى و نزاع و زندگى تلخ و كشمكش بهتر از تداوم تلخى و ادامهء درگيرى و نزاع و بلا تكليفى است .
و بايد گفت : زوجين يا بايد با خوبى و نيكى با هم زندگى نموده و سازگارى داشته باشند و يا آنكه با خوبى و نيكى از هم جدا شوند .
( 2 ) - إنّ الزوجين الّذين تقدّم ذكرهما متى أبى كلّ واحد منهما مصالحة الآخر ( فقه القرآن 2 / 191 ) .
( 3 ) - عاصم بن حميد قال : كنت عند أبي عبد اللَّه عليه السلام فأتاه رجل . فشكا إليه الحاجة .
فأمره بالتزويج . قال : فإشتدّت به الحاجة . فأتى أبا عبد اللَّه عليه السلام . فسأله عن حاله ؟
فقال له : إشتدّت بي الحاجة . فقال عليه السلام : ففارق . ثمّ أتاه . فسأله عن حاله ؟
فقال : أثريت . و حسن حالي . فقال أبو عبد اللَّه عليه السلام : إنّي أمرتك بأمرين . أمر اللَّه بهما .
قال اللَّه عزّ وجلّ : وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ .
و قال عزّ وجلّ : وَإِن يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلّاً مِن سَعَتِهِ ( الكافي ج 5 ص 331 ) .