432 - در حديث ديگرى چنين آمده است : روزى مادرى - فرزندش را كه جريح نام داشت و در صومعهء خود مشغول نماز بود - ندا داده و او را صدا زد .
و گفت : اى جريح .
امّا جريح در حال نماز با خود گفت : - خدايا - نمازم را ادامه دهم ؟ !
يا به مادرم پاسخ دهم ؟ !
بار ديگر مادر او را ندا داده و گفت : اى جريح .
اين بار نيز جريح با خود گفت : - خدايا - نمازم را ادامه دهم ؟ !
يا به مادرم پاسخ دهم ؟ !
و بدين ترتيب به مادر خود پاسخ نداده و به نداى او لبّيك نگفت .
در اين هنگام . مادر لب به سخن گشوده و او را نفرين كرد .
و چنين گفت : اميدوارم گرفتار زنان بدكاره شده و چشمات به آنها بيفتد .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در ذيل اين حديث به اين مضمون فرمود : اگر جريح فقيه و دانا بود .
بايد مىدانست كه اجابت نمودن خواسته مادر - و لبّيك گفتن به او - از ادامه دادن نماز بهتر است « 1 » .
هامش
( 1 ) - قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : إنّ إمرأة نادت إبنها - و هو في صومعة * - فقالت : - يا جريح - .
فقال : اللّهمّ امّي و صلاتي ؟ !
فقالت : - يا جريح - .
فقال : اللّهمّ امّي و صلاتي ؟ !
فقالت : لا تموت حتّى تنظر في وجوه المومسات .
ففال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : لو كان جريح فقيهاً ل علم أنّ إجابة امّه أفضل من صلاته ( عوالي اللئالي ج 1 ص 442 ) . * في نسخة : في صلاته . أي : الزانيات .
قال الإمام الكاظم عليه السلام : إنّ الرجل إذا كان في الصلاة - فدعاه الوالد - فليسبّح .
و إذا دعته الوالدة . فليقل : لبّيك ( تهذيب الأحكام ج 2 ص 376 باب 16 ) .