تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 510

مساهمون:

ص٥١٠
[ حكم تكرّر وطء البهيمة ] [ مسألة 3 - لو تكرّر منه الفعل فإن لم يتخلّله التعزير فليس عليه إلّاالتعزير ، ولو تخلّله فالأحوط قتله في الرابعة . ]
شرح

حكم تكرار وطى بهيمه

اگر وطى بهيمه مكرّر شد ، در صورتى كه به دنبال هر وطى ، تعزيرى نباشد ، فقط او را تعزير مىكنند ؛ امّا اگر پس از هر فعلى تعزير شده است ، بنا بر احتياط در مرتبه‌ى چهارم او را مىكشند . اين فرع را در موارد مشابه مطرح كرديم . اگر چندين بار مرتكب وطى بهيمه شد ولى بين آن‌ها تعزير نشد ، در اين صورت هيچ كس قائل به قتل فاعل نشده است و دليلى هم بر قتل نداريم ؛ فقط بايد او را تعزير كنند . هرچند بيّنه بر چهاربار وطى شهادت مىدهد ، امّا يك تعزير واجب مىشود نه بيشتر . همان‌طور كه در باب زنا ، اگر بيّنه بر چند مرتبه زنا شهادت مىداد ، حدّ واحد به او مىزدند ؛ امّا اگر دو مرتبه او را تعزير كردند ، و بار سوّم مرتكب وطى با بهيمه شد ، بر مبناى كسانى كه قتل را در مرتبه‌ى سوّم مىدانند ، او را مىكشند ؛ امّا پس از سه‌بار تعزير ، براى ارتكاب بعدى ، او را به قتل مىرسانند . از اين بيان معلوم شد ، توهّم اجراى قتل پس از يك‌بار تعزير در چهارمين وطى ، توهّمى نادرست است ؛ زيرا ، قتل بايد مسبوق به دو يا سه تعزير باشد . بنابراين ، اگر بيّنه‌اى بر ثبوت وطى قائم شد و او را تعزير كردند ، بار ديگر بيّنه بر سه‌بار وطى اقامه شد ، بايد او را تعزير كنند ، حدّش قتل نيست .

دليل وجوب قتل در مرتبه‌ى سوّم يا چهارم

1 - محمّد بن يعقوب ، عن محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن صفوان ، عن يونس ، عن أبي الحسن الماضي عليه السلام ، قال : أصحاب الكبائر كلّها إذا اقيم عليهم الحدّ مرّتين قتلوا في الثّالثة . « 1 »
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 313 ، باب 5 از ابواب مقدّمات الحدود ، ح 1 .