آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 314
[ حكم ابتلاع النصاب داخل الحرز ] [ مسألة 8 - لو ابتلع النصاب داخل الحرز ، فإن استهلك في الجوف كالطعام لم يقطع ، وإن لم يستهلك لكن تعذّر إخراجه فلاقطع ولا سرقة ، ولو لم يعتذّر إخراجه من الجوف ولو بالنظر إلى عادته فخرج وهو في جوفه ففي القطع وعدمه وجهان ، أشبهها القطع إذا كان البلع للسرقة بهذا النحو وإلّا فلا قطع . ] حكم صورتهاى بلعيدن مال مسروقه اگر سارق داخل حرز شد و مال مسروقه را كه به اندازهى نصاب بود بلعيد ، سه صورت متصوّر است : 1 - مال مسروقه غذايى بود كه در اثر بلعيدن و ورود به شكم مستهلك مىشود ؛ در اين صورت قطعى نيست . 2 - مال مسروقه مستهلك نشده ، امّا بيرون آوردنش متعذّر و غيرممكن است ؛ مانند بلعيدن مرواريد يا غير آن كه فقط از راه جرّاحى امكان خارج شدن آن است . در اين صورت ، سرقت به شمار نمىآيد ، لذا حدّ قطع ندارد . 3 - اگر اخراج مال مسروقه متعذّر نيست و شخص به قىء كردن و بيرون آوردنش عادت دارد ، اگر در اين حال از حرز خارج شود ، اشبه به قواعد در صورتى كه بلعيدن به خاطر سرقت بوده ، ثبوت قطع است ؛ و گرنه قطع واجب نيست . صورت اوّل : استهلاك مال مسروقه به بلعيدن سارقى گرسنه وارد منزلى شد ، غذاهاى چرب و لذيذى در آنجا بود ، به اندازهى نصاب از آنها تناول كرد ، از نظر عرف اين غذا تلف شده است ، و گويا چيزى نبوده است . لذا اگر دزد با اين حالت از خانه خارج گردد ، مالى را از حرز بيرون نبرده است تا حدّ ثابت شود ؛ چرا كه غذاى خورده شده ماليّتى ندارد .