پيش گفتار :
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
والحمدللَّه ربّ العالمين وصلّى اللَّه على سيّدنا محمّد وآله الطاهرين
انسان موجودى است كه سعادت و كمال خود را در آزادى مطلق مىبيند ؛ و وجود غريزه افزونطلبى در او ، سبب شده كه به هيچ حدّى محدود نباشد ؛ بهگونهاى كه اگر شهوت مال بر او غلبه كند ، گنجينههاى زمين او را قانع نمىكند ؛ و اگر شهوت مقام بر او چيره شود ، حكومتِ بر زمين را كافى ندانسته و در پى آن است كه پرچم قدرت خود را بر كرات آسمانى به اهتزاز درآورد . هواى سركش انسان براى قانع كردن هوس پايانناپذير او هيچ مرزى نمىشناسد و از پايمال كردن و تجاوز به حقوق ديگران باكى ندارد .
از سوى ديگر ، خداوند متعال ، سازمان وجودى انسان را بهصورت موجودى اجتماعى آفريده كه بهتنهايى قدرت رفع نيازهاى بىشمار خود را ندارد . بهناچار ، بايد تن به بعضى از محدوديتها داده ، از افزونطلبى خود دست بردارد و به حدّ و حدودى از آن اكتفا كند .
در اين راستا ، خداوند براى هدايت بشر به سعادت و كمال حقيقى ، پيامبرانى فرستاد تا انسان را به سعادت و كمالى راهنمايى كنند كه به حقّ و حقوق ديگران تجاوز نكرده و همگان از آن بهرهمند گردند . بههمين جهت ، تمام اديان الهى و بهويژه دين مبين اسلام ، داراى قوانينى اجتماعى است كه هر دو جنبه مادى و معنوى بشر را تأمين مىكند ؛ و براى هر يك از مواد آن ، كيفر و پاداشى مناسب با آن مقرّر كرده است .