وَ إِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ
، تا آن ديو ايشان را از راه باز ميگرداند ،
وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ( 37 )
و ايشان ميپندارند كه بر راه راستاند .
حَتَّى إِذا جاءَنا
، تا آن گه كه هر دو آيند بما ،
قالَ
، گويد آدمى ، [ فراديو ] ،
يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ
، كاش ميان من و ميان تو ،
بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ
، چندان بودى كه ميان دو گوشهء جهان ،
فَبِئْسَ الْقَرِينُ ( 38 )
بد دمساز كه تويى .
وَ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ
، سود ندارد شما را آن روز كه ستمكارانيد ،
أَنَّكُمْ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ ( 39 )
كه شما در عذاب با يكديگر انبازانيد .
أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ
، باش تو آنى كه گوش دل كردلان شنوانى ،
أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ
، يا چشم دل نابينادلان را راهنمايى ،
وَ مَنْ كانَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 40 )
يا او كه در گمراهى آشكار است ، با راه آرى .
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ
، اگر تو را ببريم ،
فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ( 41 )
ما از ايشان كين خواهيم ستد .
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ
، يا با تو نمائيم آنچه ايشان را مى وعده دهيم ،
فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ( 42 )
[ اگر اين كنيم يا آن ] ، ما بر ايشان پادشاهيم .
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ
، سخت دار و دست محكم در اين پيغام زن كه به تو فرستادم ،
إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 43 )
كه تو بر راه راستى .
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ
، و اين قرآن تازى و دين تازى و حكم تازى و قبله تازى و عيد تازى آوا و بزرگ نامى توست ، و عرب كه قوم تواند ،
وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ ( 44 )
و شما را از شكر اين بخواهند پرسيد .
وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا
پرس ايشان را كه فرستاديم پيش از تو از فرستادگان ما [ به پيغام ] ،
أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ ( 45 )
پرس كه ما فزود از رحمن ، خدايان كرديم تا پرستند هرگز از ما پسند و دستورى آن بود .
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا
، فرستاديم موسى را به پيغامها و نشانههاى