سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ
آرى ميگويد ترا با پس كردگان خداى از اين اعراب باديهنشين ،
شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا
، ناپرداخته داشت ما را مال ما و كسان ما ،
فَاسْتَغْفِرْ لَنا
، آمرزش خواه ما را از خداى ،
يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ
، بزبانهاى خويش چيزى ميگويند كه در دلهاى ايشان نيست ،
قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ
، گوى از خداى و كار خداى شما را بدست كه چيزيست ،
إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا
، اگر بشما گزندى خواهد ،
أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً
، يا بشما سودى خواهد ،
بَلْ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ( 11 )
، نه كه اللَّه به آنچه شما ميكنيد دانا و آگاه است .
بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ
، آرى چنان ميپنداشتيد كه رسول بازنگردد ، و با پس نيايد ،
وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى أَهْلِيهِمْ أَبَداً
، و مؤمنان هرگز با خانمان خود نيايند ،
وَ زُيِّنَ ذلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ
، و آن پنداره در دلهاى شما آراستهاند ،
وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ
و پندارهء بد پنداشتيد ،
وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً ( 12 )
و شما قومىايد بنيست شده .
وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
و هر كه بنگرود بخداى و رسول او [ گرويدنى راست ] ،
فَإِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَعِيراً ( 13 )
ما بساختيم ناگرويدگان را آتش .
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
، اللَّه راست پادشاهى هفت آسمان و هفت زمين ،
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
، ميگيرد او را كه خواهد و آمرزد او را كه خواهد ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 14 )
و اللَّه آمرزگار است بخشاينده هميشه .
سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ
، آرى ميگويند با پس كردگان خداى ،
إِذَا انْطَلَقْتُمْ إِلى مَغانِمَ
آن گه كه شما بغنيمتهاى خيبر رفتيد
لِتَأْخُذُوها
تا آن را در دست آريد ،
ذَرُونا نَتَّبِعْكُمْ
، گذاريد ما را تا با شما بيائيم
يُرِيدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللَّهِ
، ميخواهند كه گفت خداى ديگرگون كنند ،
قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونا
، گوى نه كه شما نيائيد با ما ،
كَذلِكُمْ قالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ
، چنين گفته است اللَّه باز
فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنا
، آرى ايشان خواهند گفت كه شما مىحسد آريد بما ،
بَلْ كانُوا لا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 15 )
[ نه حسد نيست ] كه ايشان گروهىاند كمدانان .