شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ
پيدا كرد و نهاد و راه ساخت شما را از دين ،
ما وَصَّى بِهِ نُوحاً
آن چيز كه وصيت كرد اللَّه به آن نوح را
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
و [ شريعت ساخت ] آنچه پيغام داديم به تو ،
وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى
و [ شريعت ساخت ] آنچه وصيت كرديم به آن ، ابراهيم و موسى و عيسى را
أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ
شريعت و وصيت به اين بود كه اين دين را بپاى داريد ،
وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ
و مپراكنيد جوك جوك در آن ،
كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ
گران آمد [ و بزرگ و شگفت ] بر انباز گيران با من ،
ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ
آنچه مىبآن خوانى ايشان را ،
اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ
اللَّه ميگزيند [ و نزديك مىكند ] به خود ، او را كه خواهد
وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ . ( 13 )
و راه مينمايد به خود او را كه [ بكردار و دل ] مىباو گرايد .
وَ ما تَفَرَّقُوا
و دو گروه نشدند
إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ
مگر پس آنكه بايشان آمد آگاهى و دانش [ و پيغام ]
بَغْياً بَيْنَهُمْ
از افزون جويى و بدنيتى ميان ايشان ،
وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
و گرنه آيد سخنى از خداوند تو پيش شد از كرد ايشان تا هنگامى نام زد كرده ،
لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ
داورى بريدند ميان ايشان در وقت ،
وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ
و اينان كه كتاب قرآن دادند ايشان را
مِنْ بَعْدِهِمْ
از پس [ جهودان و ترسايان كه ايشان را توراة و انجيل دادند ] ،
لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ . ( 14 )
در گمانىاند از اين پيغام دل را سوزنده .
فَلِذلِكَ فَادْعُ
با آن دين و آن شرع ميخوان ،
وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ
و بر ايستادهدار بان چنانك فرمودند ترا ،
وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ
و بر بىراستيهاى ايشان مرو ،
وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ
و گوى بگرويم بهر نامهاى كه اللَّه فرستاد ،
وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ
و فرمودند مرا تا داد كنم و راست روم ميان شما ،
اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ
اللَّه خداوند ماست و خداوند شما ،
لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
دين و كرد ما ما را ، و دين و كرد شما شما را ،
لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ
ميان ما و ميان شما پيگار نيست ،
اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا
اللَّه با هم آرد ما را [ فردا بهم ، ]
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ . ( 15 )
و بازگشت با اوست .