بيفكنده ،
الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
مؤمناناند با قرار زبان و تصديق از ميان جان و عمل باركان ،
وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ
طاعت گزاراناند و فرمان برداران ؛ بروز در كار دين و بشب در خمار شربت يقين ،
وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ
راستاناند هم در گفتار هم در كردار هم در عقد و هم در عهد ،
وَ الصَّابِرِينَ وَ الصَّابِراتِ
شكيباياناند در نزول بليّات و مفاجات قضيّات ،
وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ
شكستگاناند در نزول بليّات و مفاجات قضيّات ،
وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ
شكستگاناند و فروتنان به حكم رضا داده و بقدم عجز پيش سلطان حقيقت ايستاده ،
وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ
بخشندگاناند هم بمال و هم بنفس ، حقّ هيچ كس بر خود بنگذاشته و از راه خصومت با خلق برخاسته ،
وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ
ممسكاناند از ناشايست ، خاموشاناند از ناپسند به حكم طريقت ، روزهداران بر وفق شريعت ،
وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ
پاسداراناند ظاهر خود را تا در حرام نيوفتند ، گوشواناناند باطن خود را تا خلق نبينند ،
وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ
خداى را ياد كنندگاناند به زبان و يادداشتگاناند بدل .
پير طريقت گفت : اى يادگار جانها و ياد داشتهء دلها و ياد كردهء زبانها ! بفضل خود ما را ياد كن و به ياد لطفى ما را شاد كن . اى قائم به ياد خويش و زهر ياد كنندهء به ياد خود پيش ! ياد تو است كه ترا به سزا رسد و رنه از رهى چه آيد كه ترا سزد .
الهى ! تو به ياد خودى و من به ياد تو ، تو برخواست خودى و من بر نهاد تو .
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
اليوم سهولة العبادة و دوام المعرفة ؛ و غدا تحقيق السول و نيل ما فوق المأمول .
4 - النوبة الاولى
( 33 / 52 - 40 )
قوله تعالى :
ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ
محمد پدر هيچ كس نيست از مردان شما ،
وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ
لكن رسول خداست و مهر پيغامبران ،
وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
( 40 ) و اللَّه به همه چيز داناست و از همه آگاه .