هر گه كه زنى گرويده بزنى كنيد ،
ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ
و آن گه وى را پاى گشاده كنيد ،
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ
پيش از آنكه بايشان رسيد به جماع ،
فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها
شما را بر آن زنان عدّت نيست كه شماريد ،
فَمَتِّعُوهُنَّ
چيزى دهيد ايشان را ،
وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا
( 49 ) و بگذاريد ايشان را بگذاشتنى نيكو .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغامبر ،
إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ
ما ترا حلال كرديم و گشاده ،
أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ
زنان كه بزنى ميكنى و كاوين « 1 » ايشان ميدهى ،
وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ
و برده كه ميگيرى ،
مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ
از بردهاى كه اللَّه با تو گرداند و در دست تو دهد ،
وَ بَناتِ عَمِّكَ
و زنان قريش كه نيازادان تواند ،
وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ
و زنان بنى زهره كه ايشان را باخوال تو مىباز خوانند ،
اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ
آن زنان كه با تو هجرت كردند بمدينه ،
وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً
و زنى گرويده ،
إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ
اگر آن زن خويشتن را به پيغامبر دهد ،
إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها
اگر پيغامبر خواهد كه آن را بزنى گيرد و بزناشويى پذيرد ،
خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
ما حلال داشتيم آن ترا جدا از همه گرويدگان ،
قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ
دانستهايم آنچه فريضه كرديم و باز بريديم و تقدير كرديم بر مؤمنان ،
فِي أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ
در كار زنان و كنيزكان ايشان ،
لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ
[ ترا حلال كرديم آن را ] تا بر تو تنگى نبود ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
( 50 ) و اللَّه آمرزگارست مهربان .
تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ
از زنان خويش هر كه خواهى از خود دور مىدارى ،
وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ
و هر كه خواهى با خود ميدارى ،
وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ
و هر كه خواهى مى باز طلب و مى باز جوى ،
مِمَّنْ عَزَلْتَ
از آن كه ارجا كردهاى و دور داشته ،
فَلا جُناحَ عَلَيْكَ
[ درين هر سه ] بر تو تنگى نيست ،
ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ
اين نزديكتر است به آنكه روشن بود چشم ايشان [ كه با خود آرى ] ،
وَ لا يَحْزَنَّ
و
هامش
( 1 ) - كاوين كابين