[ بر طاعت و ناكاميها ] مردان و زنان ،
وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ
و فروتنان ، مردان و زنان ،
وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ
و صدقه دهان مردان و زنان ،
وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ
و روزهداران مردان و زنان ،
وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ
و فرجها را گوشوانان مردان و زنان ،
وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ
و ياد كنندگان اللَّه مردان و زنان ،
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
( 35 ) بساخت اللَّه ايشان را آمرزش و مزد بزرگوار .
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ
نيست و نبود و نيايد هيچ گرويده را نه مرد و نه زن ،
إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً
كه اللَّه فرمانى دهد و رسول او كارى گزارد ايشان را ،
أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ
كه ايشان را گزين بود خود را و اختيار از كار و بار ايشان [ جز آنكه اللَّه فرمايد و رسول او ايشان را ] ،
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه سر كشد از فرمان خداى و رسول او ،
فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً
( 36 ) او گمراه گشت گم گشتنى آشكارا .
وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ
ياد كن آنكه ميگفتى آن مرد را كه نيكويى كرد اللَّه با او [ براهنمايى و اسلام ] ،
وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ
و نيكويى كردى تو با او [ بآزاد كردن او ] ،
أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ
كه اهل خويش نگاه دار
وَ اتَّقِ اللَّهَ
و از خداى بترس [ و او را طلاق مده ] ،
وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ
و نهان ميداشتى چيزى در دل كه اللَّه آن را پيدا خواست كرد ،
وَ تَخْشَى النَّاسَ
و از مردمان ميترسيدى ،
وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ
و اللَّه سزاتر بود كه ازو ترسى ،
فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً
اكنون كه زيد كام خويش از ان زن برآورد [ و او را طلاق داد ] ،
زَوَّجْناكَها
او را بزنى به تو داديم ،
لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ
از بهر آن تا بر مؤمنان هيچ تنگى نبود ،
فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ
در بزنى كردن زنان پسرخواندگان ايشان ،
إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً
كه بزنى كنند ايشان را و كام حلال