با يكديگر باز ميگويند سخن ،
يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
بيچاره گرفتگان ميگويند گردن كشان را :
لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ ( 31 )
اگر نه شما بوديد ما بگرويديمى .
قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
گردن كشان گويند بيچاره گرفتگان را :
أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى
باش ما باز گردانيديم شما را از راست رفتن و باز داشتيم شما را از پيغام پذيرفتن ؟
بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ
پس آنكه بشما آمد ،
بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ
( 32 ) نه كه شما گناهكاران بوديد ؛ جرم شما را بود .
وَ قالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
بيچاره گرفتگان گويند گردنكشان را :
بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
بلكه ساز بد شما بود و كوشش كژ شما در شبانروز ،
إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ
كه ما را ميفرموديد تا بخداى كافر شويم ،
وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً
و او را همتايان « 1 » گوئيم ،
وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ
و با يكديگر در نهان پشيمانى مىنمايند آن گه كه عذاب بينند ،
وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا
و غلها در گردن ناگرويدگان كنيم ،
هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 33 ) پاداش ندهند ايشان را مگر آنچه ميكردند .
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ
و نفرستاديم در هيچ شهر هرگز هيچ آگاه كنندهاى ،
إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها
مگر گفتند فراخ جهانيان و بى نيازان ايشان ،
إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
( 34 ) ما به آنچه شما را فرستادند به آن ناگرويدگانيم .
وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً
و گفتند ما با مال تريم و فرزندانتر ،
وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
( 35 ) و ما را عذاب نكنند .
قُلْ إِنَّ رَبِّي
بگوى خداوند من ،
يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ
مىگستراند روزى فراخ او را كه خواهد ،
وَ يَقْدِرُ
و به اندازه مىبخشد او را كه ميخواهد
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
( 36 ) لكن بيشتر مردمان نميدانند .
وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ
نه مال شما و نه فرزندان شما ،
بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : هامتايان .