34 - سورة سبا - « مكية »
1 - النوبة الاولى
( 34 / 11 - 1 )
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراح بخشايش مهربان ،
الْحَمْدُ لِلَّهِ
ثنا بسزا اللَّه راست ،
الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
آن خداى كه او راست هر چه در آسمانها و زمينهاست ،
وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ
و او راست ستايش بخداى در آن جهان ،
وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ
( 1 ) و اوست راستدان راست كار در كار خويش آگاه [ از آفريدهء خويش ] .
يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ
ميداند هر چه در زمين فرو شود ،
وَ ما يَخْرُجُ مِنْها
و آنچه از زمين بيرون آيد ،
وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ
و [ ميداند ] هر چه از آسمان فرو آيد ،
وَ ما يَعْرُجُ فِيها
و آنچه در آسمان بر شود ،
وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ
( 2 ) و اوست آن بخشايندهء پوشنده .
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
ناگرويدگان گفتند :
لا تَأْتِينَا السَّاعَةُ
رستاخيز بما نيايد ،
قُلْ
گوى [ اى محمد ] ،
بَلى وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ
آرى به خداوند من كه ناچار بشما آيد ،
عالِمِ الْغَيْبِ
اللَّه داناى نهانست ،
لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ
دور نبود ازو همسنگ « 1 » ذرهاى ،
فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ
نه در آسمانها و نه در زمين ،
وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ
و نه خردتر از ذرّه ،
وَ لا أَكْبَرُ
و نه مهتر از ان ،
إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
( 3 ) [ از آن هيچ چيز « 2 » نيست و نباشد ] مگر در نامهء نوشتهء پيداى درست .
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
تا پاداش دهد ايشان را كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند ،
أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
( 4 ) ايشانند
هامش
( 1 ) - نسخة الف : هام سنگ .
( 2 ) - نسخهء ج : هيچيز .