فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً
آن را نژاد كرد و خويش و پيوند
وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً
( 54 ) و خداوند تو تواناى است هميشى .
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
و مىپرستند فرود از اللَّه
ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ
چيزى كه نه سود كند ايشان را و نه زيان ،
وَ كانَ الْكافِرُ عَلى رَبِّهِ ظَهِيراً
( 55 ) كافر هميشه ديو را هم پشت است و بر اللَّه ياور و پشت برو گردانيده .
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
( 56 ) و نفرستاديم ترا مگر بشارت دهى بيم نمايى ، [ فرمانبردار را شادكننده و نافرمان را ترساننده ] .
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ
گوى نمىخواهم از شما برين پيغام هيچ مزدى
إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
( 57 ) [ نمىرسانم اين پيغام ] مگر آن را تا هر كه خواهد به خداوند خويش راه جويد .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ
كار بسپار و پشت باز كن به آن زنده كه هرگز نميرد ،
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ
و بستاى او را به پاكى او
وَ كَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً
( 58 ) و آگاه و بسنده دان او را و دانا بگناه بندگان او .
الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
او كه بيافريد آسمانها را و زمينها را
وَ ما بَيْنَهُما
و آنچه در ميان آنست
فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
در شش روز ،
ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ
آن گه مستوى شد بر عرش رحمن ،
فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً
( 59 ) خبر او ازو پرس كه او آگاه ازو .
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ
و آن گه كه ايشان را گويند كه سجود كنيد رحمن را ،
قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ
گويند چه چيز است رحمن ؟
أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا
باش تا سجود كنيم ما از بهر آنكه مىفرمايى ما را ؟
وَ زادَهُمْ نُفُوراً
( 60 ) [ و فرمان و پند ] ايشان را رميدن ميفزايد .