وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً
( 47 ) و بامداد روز مانندهء رستخيز كرد ، [ كه اينجا از خواب خيزند و آنجا از گور ] .
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
او آنست كه بادها گشاد در هوا پيش [ باران ] ببخشايش خويش ،
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً
( 48 ) و فرو فرستاديم از آسمان آبى پاك [ پاك كننده ] .
لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً
تا زنده كنيم به آن شهرى مرده ،
وَ نُسْقِيَهُ
بياشامانيم آن را ،
مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً
از آنچه آفريديم چهارپايان [ فراوان ] را ،
وَ أَناسِيَّ كَثِيراً
( 49 ) و مردمان فراوان را .
وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ
ميگردانيم [ باران را ] ميان ايشان [ از جاى بجاى ]
لِيَذَّكَّرُوا
تا [ توانايى و تدبير حكمت ما دريابند و ] پند ما پذيرند ،
فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً
( 50 ) پس سر باز زد بيشتر مردمان كه نه مگر ناسپاسى .
وَ لَوْ شِئْنا
و اگر ما خواستيد ،
لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً
( 51 ) ما فرستاديد در هر شهرى [ جدا جدا پيغامبرى ] آگاه كننده .
فَلا تُطِعِ الْكافِرِينَ
نگر تا فرمان كافران نبرى ،
وَ جاهِدْهُمْ بِهِ
و باز كوش با ايشان [ به يارى او ]
جِهاداً كَبِيراً
( 52 ) باز كوشيدنى بزرگ [ بشمشير ] .
وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ
او آنست كه فراهم گذاشت دو شاخ آب در دريا :
هذا عَذْبٌ فُراتٌ
اين [ يك شاخ ] آبى سخت خوش
وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ
و اين [ شاخ ] شورابى [ زبان گز ] سخت تلخ
وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً
و ميان آن دو دريا جدايى ساخته [ بتوانايى خويش ] ،
وَ حِجْراً مَحْجُوراً
( 53 ) بستهاى [ از يكديگر ] بازداشته .
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً
او آنست كه از آب مردم آفريد ،