[ پادشاهان و پيغامبران ] و پيشوايان كنيم
وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ
( 5 ) و كنيم ايشان را ميراثبران [ پادشاهى مصر از فرعون ] .
وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ
و ايشان آرميده و ايمن در آن زمين جاى دهيم
وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما
و بنمائيم فرعون و هامان و سپاه ايشان را
مِنْهُمْ
از بنى اسرائيل و مؤمنان
ما كانُوا يَحْذَرُونَ
( 6 ) آنچه از آن مىپرهيزند و مىترسند .
وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى
و بمادر موسى رسانيديم
أَنْ أَرْضِعِيهِ
كه شير مىده موسى را
فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ
چون برو ترسى
فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ
او را در دريا افكن
وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي
و مترس و اندوه مبر
إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ
كه ما با تو دهيم او را
وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
( 7 ) و او را يكى كنيم از پيغامبران .
فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ
از سر آب بر گرفت كسان فرعون موسى را
لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً
تا موسى ايشان را دشمن بود و اندوهى بزرگ
إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما
فرعون و هامان و سپاه ايشان
كانُوا خاطِئِينَ
( 8 ) بىراهان بودند .
و
قالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ
زن فرعون گفت
قُرَّتُ عَيْنٍ لِي وَ لَكَ
[ اين كودك ] روشنايى چشم است مرا و ترا
لا تَقْتُلُوهُ
مكشيد او را
عَسى أَنْ يَنْفَعَنا
تا مگر به كار آيد ما را
أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً
يا بفرزندى گيريم او را
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
( 9 ) و ايشان نمىدانستند [ كه موسى آنست كه مىترسند ] .
وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى فارِغاً
و دل مادر موسى بهمهئى « 1 » با اندوه موسى پرداخت
إِنْ كادَتْ لَتُبْدِي بِهِ
تا آن گه كه كامستيد كه در گريستن و زاريدن موسى را نام بريد و باز خوانيد
لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها
اگر نه آن بودى كه ما دل
هامش
( 1 ) بجملگى ( ج )