بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
19 - سورهء مريم - مكيّة
1 - النّوبة الاولى
( 19 / 15 - 1 )
قوله تعالى :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
«
كهيعص »
( 1 ) اللَّه ، خداوندى ، بسنده كار راهنماى ، زينهار دار داناى راست گوى ،
«
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ »
اين يادگار خداوند توست ، بمهربانى خويش . «
عَبْدَهُ زَكَرِيَّا . »
( 2 ) بنده خويش را زكريا .
«
إِذْ نادى رَبَّهُ »
بر خواند خداوند خويش را ، «
نِداءً خَفِيًّا . »
( 3 ) خواندنى نرم [ نه بآواز بلند . ]
«
قالَ رَبِّ »
گفت اى خداوند من ، «
إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي »
من آنم كه استخوان من و اندام من سست گشت ، «
وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً »
و سر من در ايستيد بسپيدى پيرى ، «
وَ لَمْ أَكُنْ »
و هرگز نبودم «
بِدُعائِكَ رَبِّ »
به خواندن تو خداوند من ، «
شَقِيًّا . »
( 4 ) بدبختى [ از اجابت محروم ] .
«
وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ »
و من ميترسم از نيازادگان « 1 » ، «
مِنْ وَرائِي »
از پس مرگ خويش ، «
وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً »
و زن من نازاينده است . «
فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا »
( 5 ) پس ببخش مرا از نزديك خويش فرزندى .
«
يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ »
فرزندى كه ميراث برد از من وز همه نژاد و فرزندان يعقوب ، «
وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا »
( 6 ) و آن فرزند را اى خداوند من پسنديده
هامش
( 1 ) - نيازادگان : خويشان و اقوام جد پدرى يا جد مادرى