گفت :
« نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ »
اى - عدد كثير . وجه دوم قوّة بمعنى - بطش - است ، چنان كه در سورة المصابيح گفت :
« مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً »
يعنى - بطشا ، و در سورة هود گفت :
« لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً »
اى - بطشا . وجه سوم قوّة بمعنى - شدّت - است ، چنان كه در سورة هود گفت :
« إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ »
اى - الشديد الذى لا يضعف ، جاى ديگر گفت :
« يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ »
، و در سورة القصص گفت :
« لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ »
يعنى - اولى الشدة - ، وجه چهارم قوة بمعنى - سلاح و رمى - چنان كه در سورة الانفال گفت :
« وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ »
يعنى - السّلاح و الرّمى ، وجه پنجم قوّة بمعنى - جدّ و مواظبت - است ، چنان كه در سورة البقرة و در سورة الاعراف گفت :
« خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ »
يعنى خذوا ما فى التّوراة بالجد و المواظبة عليه ، همانست كه درين سورة گفت : «
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ »
اى - بالجد و المواظبة ، عليه «
خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ »
هاهنا التورية . و قيل الوحى و الدّين و الحكم .
قال رسول اللَّه ( ص ) للّذين تحاكما اليه فى حدّ الزنا : « نعم اقضى بينكما بكتاب اللَّه » ثمّ امر بالرّجم ،
و ليس فى القرآن ذكر الرّجم و لكن فى القرآن تولية الرّسول و حكم رسول اللَّه ( ص ) و منه قوله تعالى :
« ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ »
يعنى الدّين و الحكم و كذلك قوله :
« وَرِثُوا الْكِتابَ . »
يحيى زكريا پيغامبرى بود مرسل به بنى اسرائيل . هفت ساله بود كه او را نبوّت دادند و بوى وحى آمد ، بر انجمن بنى اسرائيل بييستاد و ايشان را بر پنج چيز دعوت كرد : - بر توحيد و بر نماز و بر روزه و بر صدقه و بر ذكر خداى عزّ و جل . در خبرست كه كودكان با وى گفتند :
اذهب بنا نلعب ، فقال ما للعب خلقت .
اينست كه رب العالمين گفت : «
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا »
، در كودكى او را دين و حكمت و نبوّت داديم . الحكم و الحكمة واحد ، كالقلّ و القلة و قيل الحكم - الفهم بكتاب اللَّه ، و - الحكمة - الاصابة بالرأى و وضع الاشياء موضعها . و قال ابن عباس - من قرأ القرآن قبل ان يحتلم فهو ممن اوتى الحكم صبيا .
و روى ان اللَّه عزّ و جلّ اوحى الى يحيى بن زكريا . يا يحيى اذا واليت عبدى انبتت الحكمة فى صدره لم يسكن الى غيرى و كيف يسكن و انا جليسه ، يا يحيى اذا واليت عبدى ، انيتت الحكمة فى صدره ، فنبت الاصل فى القلب و نطق الفرع باللسان .