را بما ده و عذاب مكن . «
قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ »
نشانى آوردهايم به تو از خداوند تو ، «
وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى »
( 47 ) درود و سلام [ و رستگى ] بر آن كس كه به راه راست پى برد .
«
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا »
ما را گفتهاند و بما رسانيده ، «
أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى »
( 48 ) كه عذاب بر آن كس است كه راستى را دروغ شمرد و از پذيرفتن آن بر گردد .
«
قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى »
( 49 ) [ فرعون ] گفت كيست خداوند شما اى موسى ؟
«
قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ »
گفت خداوند ما اوست كه هر چيزى را آفرينش او بداد [ چنان كه دربايست بود سزيد ] . «
ثُمَّ هَدى »
( 50 ) و آن چيز را در دل افكند كه قوت از كجا جويد و از دشمن چون پرهيزد و بمادر چون رسد .
«
قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولى »
( 51 ) گفت كار و بار گروهان پيش چيست ؟
«
قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ »
گفت دانش آن بنزديك خداوند منست در نسختى ، «
لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى »
( 52 ) خداوند من فرو نگذارد [ هيچ چيز ] نه فراموش كند .
«
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً »
او كه شما را از زمين آرامگاه و بنگاه كرد ، «
وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا »
و شما را در آن راهها ساخت «
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً »
و فرو فرستاده از آسمان آبى «
فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً »
تا بيرون آوريم به آن آب همتاها ، «
مِنْ نَباتٍ شَتَّى »
( 53 ) از رستها از زمين پراكنده [ رنگارنگ و بويا بوى ]
«
كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ »
مىخوريد و ستوران خويش را مىخورانيد ، «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ »
درين كردها نشانهاست «
لِأُولِي النُّهى »
( 54 ) زير كان و خداوندان خر را .