2 - النّوبة الاولى
( 20 / 54 - 25 )
قوله تعالى : «
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي »
( 5 ) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من .
«
وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي »
( 26 ) و آسان كن مرا كار من .
«
وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي »
( 27 ) و بگشاى گره از زبان من .
«
يَفْقَهُوا قَوْلِي »
( 28 ) تا در بيابند سخن من .
«
وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي »
( 29 ) و مرا از كسان من مردى بار كش ده .
«
هارُونَ أَخِي »
( 30 ) و آن هارون است برادر من .
«
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي »
( 31 ) پشت من و نيروى من به او سخت كن .
«
وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي »
( 32 ) و او را در كار [ پيغامبرى ] انباز من كن .
«
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً »
( 33 ) تا به پاكى ترا ياد كنيم .
«
وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً »
( 34 ) و ترا در ياد داريم به ياد فراوان .
«
إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً »
( 35 ) تو بما بينايى [ و دانايى ] .
«
قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى »
( 36 ) فرمود آنچه خواستى ترا داديم اى موسى .
«
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى »
( 37 ) و بر تو سپاس نهاديم بارى ديگر .
«
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ »
آن گه كه آگاهى افكنديم بما در تو . «
ما يُوحى »
( 38 ) آن آگاهى كه افكنده آمد به او .
«
أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ »
كه موسى را در تابوت كن ، «
فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ »
و آن تابوت در دريا افكن . «
فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ »
تا دريا او را با كران افكند .