«
قالُوا يا أَبانا »
گفتند اى پدر ما ، «
ما لَكَ لا تَأْمَنَّا عَلى يُوسُفَ »
چيست ترا كه ما را استوار نميدارى بر يوسف [ و بر ما ايمن نمىباشى در كار او ؟ ] «
وَ إِنَّا لَهُ لَناصِحُونَ »
( 11 ) و ما او را نيك خواهانيم .
«
أَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً »
بفرست او را با ما فردا ، «
يَرْتَعْ وَ يَلْعَبْ »
تا ما گلّه چرانيم و او بازى كند ، «
وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ »
( 12 ) و ما او را نگه بان باشيم « 1 » .
«
قالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي »
يعقوب گفت مرا اندوهگن ميدارد « 2 » ، «
أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ »
كه شما او را ببريد ، «
وَ أَخافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ »
و مىترسم كه گرگ او را بخورد ، «
وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ »
( 13 ) و شما ازو ناآگاه .
«
قالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ »
گفتند اگر گرگ او را بخورد و ما ده تن ، «
إِنَّا إِذاً لَخاسِرُونَ »
( 14 ) ما آن گه ضايع گذارندگانيم .
«
فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ »
چون ببردند او را ، «
وَ أَجْمَعُوا »
و در دل كردند ، «
أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيابَتِ الْجُبِّ »
كه او را در كنج چاه كنند ، «
وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِ »
و پيغام داديم ما به او ، «
لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هذا »
ناچار ايشان را خبر كنى به آنچه ميكنند امروز ، «
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ »
( 15 ) و ايشان نمىدانند .
«
وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ »
( 16 ) آمدند با پدر خويش شبانگاه و مى - گريستند .
«
قالُوا يا أَبانا »
گفتند اى پدر ما ، «
إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ »
ما رفتيم كه تير اندازيم ، «
وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا »
و يوسف را گذاشتيم بنزديك رخت و كالاى خويش ، «
فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ »
گرگ او را بخورد ، «
وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا »
و تو ما را باستوار نخواهى داشت ، «
وَ لَوْ كُنَّا صادِقِينَ »
( 17 ) و هر چند كه ما راست گوئيم « 3 »
«
وَ جاؤُ عَلى قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ »
و آمدند خون بدروغ آوردند بر پيراهن او ، «
قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً »
يعقوب گفت نه چنان كه تنهاى شما شما
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : نگه بان ايم
( 2 ) - نسخهء الف : اندوهگن دارد
( 3 ) - ج : ما راست مىگوييم