8 - النوبة الاولى
( 12 / 68 - 58 )
قوله تعالى : «
وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ »
آمدند برادران يوسف ، «
فَدَخَلُوا عَلَيْهِ »
بر او در شدند ، «
فَعَرَفَهُمْ »
يوسف ايشان را بشناخت ، «
وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 58 ) »
و ايشان او را نشناختند .
«
وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ »
چون ايشان را بساخت گسيل كردن را ، «
قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ »
گفت آن برادر هم پدر خويش بر من « 1 » آريد ، «
أَ لا تَرَوْنَ »
نمىبينيد ، «
أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ »
كه من بهرهء حاضر كيل او تمام مىسپارم ، «
وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ( 59 ) »
و نيك ميزبانى من نمىبينيد .
«
فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ »
اگر آن برادر را با خود نياريد به من ، «
فَلا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي »
شما را بنزديك من بردن را بار نيست ، «
وَ لا تَقْرَبُونِ ( 60 ) »
و نزديك من ميائيد .
«
قالُوا سَنُراوِدُ عَنْهُ أَباهُ »
گفتند آرى بكوشيم با پدر و بخواهيم ازو ، «
وَ إِنَّا لَفاعِلُونَ ( 61 ) »
و چنين كنيم .
«
وَ قالَ لِفِتْيانِهِ
« 2 »
»
يوسف گفت غلامان خويش را ، «
اجْعَلُوا بِضاعَتَهُمْ فِي رِحالِهِمْ »
آن چيز كه ايشان آوردهاند ببهاى گندم ، آن در ميان گندم پنهان كنيد [ و پنهان با ايشان دهيد ] ، «
لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَها »
تا مگر آن را [ ببينند و ] بشناسند ، «
إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمْ »
چون با خانه و كسان خود شوند ، «
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 62 ) »
مگر باز آيند .
«
فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى أَبِيهِمْ »
چون با پدر شدند ، «
قالُوا يا أَبانا »
گفتند اى پدر ما ، «
مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ »
بار از ما باز گرفتند ، «
فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا »
بفرست با ما برادر ما ، «
نَكْتَلْ »
تا بار او بستانيم ، «
وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ( 63 ) »
و ما
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : خويش را پيش من
( 2 ) - قرائت متداول : لفتيانه .