سادات عرب ترا پس روى كنند . رب العالمين بجواب ايشان آيت فرستاد :
وَ لا تَطْرُدِ
مران يا محمد !
الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ
اى يعبدون ربهم .
اين درويشان خداشناسان خداپرستان كه بامداد و شبانگاه نماز ميكنند . و اين در ابتداء اسلام بود كه فرض نماز چهار بود : دو بامداد و دو شبانگاه . پس از آن پنج نماز در شبانروز فرض كردند . و گفتهاند : «
يَدْعُونَ رَبَّهُمْ »
اى يذكرون ربهم و يقرءون القرآن .
بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ
- شامى « بالغدوة » بواو خوانند اينجا و در سورة الكهف ، و معنى همانست . «
يُرِيدُونَ وَجْهَهُ »
- اين وجه تعظيم و تفخيم ذكر را درآورد ، و معنى آنست كه يريدون اللَّه و يقصدون الطريق الذى امرهم بقصده . همانست كه مصطفى ( ص ) گفت
بروايت انس مالك ، قال : « تعرض اعمال بنى آدم بين يدى اللَّه تعالى فى صحف مختمة ، فيقول : اقبلوا هذا و دعوا هذا ، فتقول الملائكة ما علمنا الا خيرا ، فيقول اللَّه عز و جل : هذا ما اريد به وجهى ، و هذا ما لم يرد به وجهى ، و لا اقبل الا ما اريد به وجهى » .
ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
- اين جواب آنست كه مشركان و منافقان در فقراء مسلمانان مى طعن زدند ، و از مجالست ايشان مى ننگ ديدند ، و رسول خدا را بدرويشى و بد حالى ايشان مى طعن زدند ؟ چنان كه جاى ديگر گفت :
« إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا »
الاية ،
أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ
الاية . اين جواب ايشان را است ، ميگويد :
اگر ايشان اهل عارند بر تو از شمار ايشان هيچ چيز نيست كه ايشان را توانى كه رانى ، هم چنان كه نوح گفت قوم خويش را :
« إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلى رَبِّي »
،
« وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ »
. اين همه جوابها آنست كه وى را گفته بودند :
« ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا »
،
« وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ »
.
وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ
- يك وجه آنست كه اين ها و ميم با دشمنان