لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ
من بر پس خوش آمد و پسند شما نروم
قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً
و اگر روم بيراه گردم آن گه ،
وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
( 56 ) و پس آن گه از راه يافتگان نيستم .
قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ
گوى من بر كارى روشنم و بر نمونى راست و پيدايى درست
مِنْ رَبِّي
از خداوند خويش
وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ
و شما آن را مىدروغ شماريد !
ما عِنْدِي
بنزديك من نيست و در دانش و توان من نيست
ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
آنچه شما به آن مىشتابيد [ گاه از عذاب و گاه از رستاخيز ] .
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ
كار داشت و كار گزارد نيست مگر خداى را
يَقُصُّ الْحَقَّ
كار راست مىراند و بداد برگزارد
وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ
( 57 ) و اوست بهتر همه كار بر گزارندگان .
قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي
گوهرى اگر بنزديك من بودى و در توان من
ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
اين رستاخيز كه به آن مىشتابيد ، و عذاب كه مىدرخواهيد ،
لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
كار بر گزارده آمدى « 1 » ميان من و ميان شما
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ
( 58 ) و خداى داناتر است از من بگفت ستمكاران و كرد ايشان .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ
الاية - اين آيات در شأن موالى و فقراء عرب فرو آمد عمار ياسر و ابو ذر غفارى و مقداد اسود و صهيب و بلال و خباب و سالم و مهجع و النمرة بن قاسط و عامر بن فهيره و ابن مسعود و امثال ايشان . رب العالمين ميگويد : اين قوم را آگاه كن به قرآن و بوحى كه به تو فرو فرستاديم . اين « ها » با « ما يوحى » شود ، و خوف اينجا بمعنى علم است يعنى : يعلمون انهم يحشرون الى ربهم فى الآخرة ، و نظير اين آيت آنست كه گفت :
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : آمديد .