اشارتست بآنكس كه با مثال و اشكال خويش از بهر دنيا مردار منازعت كند ، و سرو زند تا خصم وى چيره شود ، و زير زخم مردارخوار مردار گردد . و
« ما أَكَلَ السَّبُعُ »
آنست كه طلّاب دنيا سر فرا آن كنند ، آن مردار است و جويندهء آن همچون سگ ، مردار بجز سگ نخورد .
و ما هى الا جيفة مستحيلة * عليها كلاب همّهن اجتذابها .
آن گه گفت :
إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ
. در شرع ظاهر ميگويد : ازين محرمات كه ياد كرديم هر چه ذكات شرعى در آن حاصل شود ، و شرع آن را مباح گرداند مباح است و خوردن آن آن حلال ، همچنين در راه طريقت هر چه زاد راه آخرت بود و ضرورت معاش بود از متاع دنيوى ، گرفتن و داشتن آن در دين رواست ، و طلب آن مباح ، و زاد راه دين از راه دين است . يقول اللَّه تعالى :
وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
.
وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ
- هر چه بر هواى طمع كنند نه بر وفق شرع ، ذبح على النصب آنست ، و هواء نفس معبود خود ساختن و بر مراد آن رفتن نه كار دينداران است و نه حال مؤمنان . يقول اللَّه تعالى و تقدّس :
أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ
.
وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ
- هر معاملتى و مصاحبتى كه نه بر اذن شرع و موافقت دين رود ، و مقصود در آن تحصيل دنيا و مراد نفس بود ، آن عين قمار است ، صورت آن مكر و خداع ، و حاصل آن فسق و فساد ، و سرانجام آن عقوبت و عذاب .
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
الآية - جعفر بن محمد ( ص ) گفت : « اليوم » اشارتست به آن روز كه مصطفى ( ص ) را بخلق فرستادند و تاج رسالت بر فرق نبوت وى نهادند ، و شادروان شرع او گرد عالم دركشيدند ، و بساط رحمت بگسترانيدند . دود شرك با طى ادبار خود شده ، و رسوم و آثار كفر مندرس و مضمحل گشته ، و از چهار گوشهء عالم آواز كوس دولت محمد عربى عليه افضل الصلوات برآمده كه :
وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ
:
صلّى الاله على ابن آمنة الذى * جاءت به سبط البنان كريما