تو
عَلَّامُ الْغُيُوبِ
( 109 ) كه داناى غيبهايى ، آگاه از پوشيدهها و گذشتهها و نامدهها .
إِذْ قالَ اللَّهُ
[ ياد كن و بدان ] آن گه كه اللَّه گفت :
يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ
اى پسر مريم ياد كن و ياد دار
نِعْمَتِي عَلَيْكَ
نعمت من و نيكوكارى من بر خويشتن ،
وَ عَلى والِدَتِكَ
و بر مادر خويش
إِذْ أَيَّدْتُكَ
كه نيرو دادم ترا
بِرُوحِ الْقُدُسِ
بجان پاك از دهن جبرئيل [ تا به آن نيروى بىپدر از مادر در وجود آمدى ]
تُكَلِّمُ النَّاسَ
سخن ميگفتى با مردمان
فِي الْمَهْدِ
در گهواره [ در ساعت زادن ]
وَ كَهْلًا
و ببزرگى و كهولت [ با مردمان باز سخن گويى ] ،
وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ
و ياد كن كه در تو آموختم
الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
دين و دانش و تورات و انجيل ،
وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ
و ياد كن آنچه ميكنى و مىسازى از گل
كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ
برسان مرغ
بِإِذْنِي
بدستورى من ،
فَتَنْفُخُ فِيها
باز دهن خويش مىدمى در آن ،
فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي
تا مرغى مىشود بدستورى من ،
وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي
و درست ميكنى نابيناى مادرزاد را و مردم پيس را بدستورى من ،
وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي
و مردگان را از گور زنده بيرون مىآرى بدستورى من ،
وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ
و ياد كن آن گه كه باز داشتم و باز كردم ، بنى - اسرائيل را از تو ،
إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ
آن گه كه بايشان آمدى بسخنان درست و معجزههاى روشن ،
فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ
كافر شدگان ايشان گفتند :
إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
( 110 ) نيست اين مگر جادويى آشكارا .
وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ
و ياد كن آن گه كه پيغام كردم و در دلهاى حواريان دادم :
أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي
كه بگرويد به من و بفرستادهء من ،
قالُوا آمَنَّا
گفتند كه بگرويديم
وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ
( 111 ) و گواه باش كه ما گردن نهادگانيم و مسلمانان .