وى ، و كتابهاى وى ، نه به آنكه در وى نه منفعتست ، و نه مضرّت ، نه آفريند ، نه روزى دهد ، نه زنده كند ، نه ميراند .
وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ
- نزّل و انزل درين آيت ، بضمّ نون و الف قراءت مكى و شامى و ابو عمرو است على اسناد الفعل الى المفعول به ، مثل قوله :
لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ
. باقى ، نزّل و انزل ، بفتح نون و الف خوانند ، على اسناد الفعل الى اللَّه تعالى ، و المعنى : و الكتاب الّذى نزّله اللَّه تعالى . قومى گفتند از اصحاب حديث كه : ربّ العزّة درين آيت مؤمنانرا گفت :
ايمان بياريد تا معلوم شود كه ايمان زيادت ميپذيرد ، و زيادت و نقصان در ايمان شود . و اين همچنانست كه معاذ گفت در آن خبر معروف : « تعالوا نؤمن ساعة » و امثال اين در قرآن فراوان است .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا
- قتاده گويد : اينان جهوداناند ، يعنى :
آمنوا بموسى ، ثمّ كفروا حين عبدوا العجل ، ثمّ آمنوا بموسى بعد عوده ، ثمّ كفروا ، ثمّ ازدادوا كفرا بمحمّد ( ص ) . مجاهد گفت :
ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً
، معنى آنست كه :
بر كفر بميرند . كلبى گفت :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا
بموسى
ثُمَّ كَفَرُوا
بموسى .
اين جهوداناند كه ايمان آوردند به موسى ، پس كافر شدند به موسى ، و ايمان آوردند به عزير ، پس بعد از عزير كافر شدند بعيسى ، و ترساياناند كه به موسى كافر شدند ، و به عيسى ايمان آوردند ، پس در كفر بيفزودند كه به محمد و قرآن كافر شدند .
ربّ العزّة گفت :
لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا
- يعنى : ما اقاموا على ذلك ، ما دام تا برين كفر باشند ، اللَّه نيامرزد ايشان را هرگز ، و راه راست ننمايد .
اكنون به حكم شرع اگر مسلمانى مرتدّ شود ، پس مسلمان شود ، پس ديگر بار مرتدّ