فَلا جُناحَ عَلَيْهِما
نيست بر ايشان تنگيى ،
أَنْ يُصْلِحا
كه با هم آشتى سازند ،
بَيْنَهُما صُلْحاً
ميان يكديگر بر خير ،
وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ
و آشتى به ،
وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ
و حاضر كردهاند مردمان را بدريغ داشتن خويشتن را از ناكامى ،
وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا
و اگر بنيكويى در آئيد ، از بيداد بپرهيزيد ،
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
( 128 ) اللَّه به آنچه شما ميكنيد دانا است آگاه هميشهاى .
وَ لَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ
- و نتوانيد كه داد كنيد ميان زنان [ در دل و مهر ] ،
وَ لَوْ حَرَصْتُمْ
و هر چند كوشيد و خواهيد ،
فَلا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ
لكن همه كششى مكنيد ،
فَتَذَرُوها
كه آن زن را فرو گذاريد ،
كَالْمُعَلَّقَةِ
چون آويخته [ ميان دو حال نه بيوه و نه شوينده ] ،
وَ إِنْ تُصْلِحُوا
و اگر نيك در آئيد و بآشتى گرائيد ،
وَ تَتَّقُوا
و از جور پرهيزيد ،
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ( 129 )
خداى مهربانست و آمرزگار هميشهاى .
وَ إِنْ يَتَفَرَّقا
ور پس از هم ببرند [ و جدايى جويند ] ،
يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ
بى نياز كند خداى هر دو را از يكديگر از فراخى خويش [ و از كمال فضل خويش ] ،
وَ كانَ اللَّهُ واسِعاً
و خداى بىنياز است توانگر ، فراخ دار فراخ بخش ،
حَكِيماً
( 130 ) دانا است [ به آنچه كردنى است در حكمت وى ] هميشهاى .
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و خدايراست هر چه در آسمان و زمين چيز است و كس ،
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا
و اندرز كرديم ،
الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
ايشان را كه پيش از شما كتاب دادند ،
وَ إِيَّاكُمْ
و شما را هم اندرز كرديم ،
أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
كه از خشم و عذاب خداى بپرهيزيد ،
وَ إِنْ تَكْفُرُوا
و اگر كافر شيد [ و نعمت منعم بر خود بپوشيد ] ،
فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
خداى راست هر چه در آسمان و زمين چيز است ،
وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً
( 131 ) و خداى