20 - النوبة الاولى
( 4 / 135 - 125 )
قوله تعالى :
وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً
و كيست نيكو دينتر ،
مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ
از آنكه روى خود فرا خدا كرد ؟ ،
وَ هُوَ مُحْسِنٌ
و آن گه با آن نيكوكار بود [ با خلق ] ،
وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
و بر پى ملّت ابراهيم ايستاد ،
حَنِيفاً
آن مسلمان پاك دين ،
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا ( 125 )
و اللَّه ابراهيم را دوست گرفت .
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و خدايراست هر چه در آسمان و زمين چيز است ،
وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطاً ( 126 )
و خداى به همه چيز دانا است داناى هميشهاى .
وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ
مىپاسخ پرسند از تو در كار زنان ،
قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ
گوى كه خداى پاسخ مىكند شما را در كار ايشان ،
وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ
و آنچه بر شما ميخوانند ،
فِي الْكِتابِ
درين نامه ،
فِي يَتامَى النِّساءِ
در كار دختران [ نارسيده ] پدر مردگان ،
اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ
آنان كه ايشان را نميدهيد ،
ما كُتِبَ لَهُنَّ
آنچه واجب نبشتهاند ايشان را [ از ميراث ] ،
وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ
و رغبت نميكنيد كه بزنى كنيد ايشان را ،
وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ
و از تو مىفتوى پرسند نيز در كار ] زبون گرفتگان از كودكان [ نارسيده ] ،
وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ
و ميفرمايد اللَّه شما را كه يتيمان را بداد بپاى ايستيد ،
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ
و هر چه كنيد از نيكى ،
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً ( 127 )
اللَّه به آن دانا است هميشهاى .
وَ إِنِ امْرَأَةٌ
و اگر زنى بود ،
خافَتْ مِنْ بَعْلِها
كه از شوى خويش دانسته و ديده باشد ،
نُشُوزاً
باز نشستى ،
أَوْ إِعْراضاً
يا روى گردانيدنى [ بنوايست « 1 » ] ،
هامش
( 1 ) به نبايست . )