يا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
اى ايشان كه ايشان را تورات دادند ،
آمِنُوا بِما نَزَّلْنا
بگرويد به قرآن كه فرو فرستاديم ،
مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ
استوار دار و گواه آن تورات را كه با شماست ،
مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً
پيش از آنكه صورت رويها بستريم ،
فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها
و آن رويهاى صورت سترده با پسها گردانيم ،
أَوْ نَلْعَنَهُمْ
يا ايشان را لعنت كنيم
كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ
چنان كه لعنت كرديم خداوندان شنبه را [ كه ماهى گرفتند در شنبه ] ،
وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ( 47 )
و فرمان كه خداى دهد به آن كار كردنى است .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا
الآية - اين كلمهء تعظيم است ، بلفظ تعجّب ميگويد ، و در ضمن آن توبيخ منافقان و جهودان است كه صفت ايشان از پيش رفت .
ميگويد : چون بود حال آن جهودان و منافقان در آن روز رستاخيز ؟ و روا بود كه اين كلمهء تعجّب تعظيم روز رستاخيز را بود ، يعنى كه چون بزرگوار و چه عظيم روزيست آن روز رستاخيز ! كه از هر امّتى در هر دورى كه بودند پيغامبر ايشان بياريم ، تا بر امّت خويش گواهى دهند ، نيكان را بر نيكى و بدان را بر بدى ، و گواهى دهند قومى را كه رسالت پذيرفتند ، و استقبال فرمان حق كردند ، و گواهى دهند بر قومى كه رسالت نپذيرفتند ، و از حق سر كشيدند .
آن گه گفت :
وَ جِئْنا بِكَ
و ترا نيز بياريم اى محمد ،
عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
تا برين كافران مكه و منافقان مدينه گواهى دهى ، كه چه كردند از نابكار ؟ و چه گفتند از ناسزا ؟ عبد اللَّه مسعود گفت : رسول خدا ( ص ) مرا فرمود كه : از قرآن چيزى بر خوان ، سورة النساء بر خواندم ، تا اينجا رسيدم كه
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ