در من نرسى تا نشوى يكتايى * كاندر ره عشق يا تو گنجى يا من !
9 - النوبة الاولى
( 4 / 47 - 41 )
قوله تعالى :
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا
چون بزرگوار روزى بود آنكه ما آريم ،
مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ
از هر گروهى ،
بِشَهِيدٍ
پيغامبرى بگواهى ،
وَ جِئْنا بِكَ
و آريم ترا ،
عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ( 41 )
بر اينان بگواهى .
يَوْمَئِذٍ
آن روزهن « 1 »
يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا
دوست دارد و خواهد ايشان كه كافر بودند درين جهان ،
وَ عَصَوُا الرَّسُولَ
و سر كشيدند از استوار داشتن رسول ،
لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ
اگر زمين با ايشان هموار كنندى « 2 » ،
وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً ( 42 )
و از خداى هيچ سخن پنهان ندارند .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويدند ،
لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى
گرد نماز مگرديد آن گه كه مستان بيد « 3 » ،
حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ
تا آن گه كه چنان بيد كه دانيد كه چه ميخوانيد ،
وَ لا جُنُباً
و گرد نماز مگرديد آن گه كه جنب باشيد .
إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ
مگر در راه رفتن و در مسجد گذشتن [ بى نشستن و ايستادن ] ،
حَتَّى تَغْتَسِلُوا
تا آن گه كه پيشتر غسل كنيد ،
وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى
و اگر بيمار بيد « 4 » كه آب فرا خويش نياريد برد ،
أَوْ عَلى سَفَرٍ
يا در سفرى بيد و آب نيابيد ،
أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ
يا يكى از شما از حاجت آدمى آمده بود [ و آبدست مىبايد كرد ] ،
أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ
يا به پوست خود پوست زنان پاسيده بيد ،
فَلَمْ تَجِدُوا ماءً
و آب نيابيد ،
فَتَيَمَّمُوا
آهنگ كنيد ،
صَعِيداً طَيِّباً
خاكى پاك ،
فَامْسَحُوا
بپاسيد به آن خاك ،
بِوُجُوهِكُمْ
رويهاى خويش ،
وَ أَيْدِيكُمْ
و دو دست خويش همه ،
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُوراً ( 43 )
هامش
( 1 ) - چنين است در نسخهء الف ، ساير نسخ : آن روز .
( 2 ) - نسخهء الف : هموار كننديد .
( 3 ) - نسخهء ج باشيد .
( 4 ) - نسخهء ج بيماران باشيد .