درين آيت بشمرد
مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ
اين همه گرد دوزخ در گرفت و راه آن بر مراد و هواء نفس نهاد - تا هر كه بر پى مراد و هواء نفس خود رود بعاقبت سر بدوزخ باز نهد آن گه گفت : يا جبرئيل ! اكنون بازنگر اين دوزخ را يعنى كه تا راه آن به بينى .
جبرئيل چون آن ديد گفت : بار خدايا ! ترسم كه هيچ كس نماند از ايشان كه نه در دوزخ شود . پس مصطفى از راه هر دو سراى خبر داد گفت :
« حفّت الجنة بالمكاره و حفت النار بالشهوات » .
- روندگان در نابايست قدم در بهشت نهند ، و اندكا كه ايشان خواهند بود ! - و روندگان در شهوت قدم در دوزخ نهند ، و فراوانا كه ايشان خواهند بود ! آن راه بهشت پر بلاست و بانشيب و بالاست ، و آن راه دوزخ آسانست و بر نفسها نه گران است ! ألا انّ عمل الجنة حزن بربوة ، الا ان عمل النار سهلة بشهوة .
قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ
الآية . حديث دشمنان و صفت زندگانى و غايت مقصور ايشان باز نمود و بيان كرد ، باز درين آيت ديگر قصهء دوستان در گرفت آنان كه امروز تقوى شعار ايشان و فردا بهشت و رضوان سرانجام كار ايشان ، گفت
لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ
- هم چنان كه تقوى را مراتب است بهشت را درجاتست :
اول درجهء جنة المأوى است ، و اول رتبه در تقوى از حرام و هواء نفس پرهيز كردن است . قرآن مجيد هر دو درهم بست و گفت :
وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
. و اعلى درجات جنة عدن است ، و به از جنة عدن رضوان اكبر است - پس غايت مقصد بهشتيان رضوان اكبرست . چنان كه رب العالمين گفت :
« وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ »
- و اين رضوان اكبر كسى را بود كه بنهايت تقوى رسد - و نهايت تقوى اين است كه هر چه داغ حدوث و نشان آفرينش دارد همه را دشمن خود داند ، چنان كه خليل گفت
« فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعالَمِينَ »