از روى اشارت ميگويد : شما كه بندگان و رهيگانايد ، از خصمان خويش در گذاريد ، و تا توانيد عفو كنيد ، و نعمت و رفق خويش از دوست و دشمن باز مگيريد ، و خلق نيكو با دوست و دشمن ، آشنا و بيگانه كار فرمائيد ؛ و به
قال النّبيّ ( ص ) : انّ اللَّه عزّ و جلّ اوحى الى ابراهيم ( ع ) : انّك خليلى حسّن خلقك و لو مع الكفّار ، تدخل مداخل الأبرار ، فانّ كلمتى سبقت لمن حسّن خلقه ، ان اظلّه تحت عرشى ، و اسكنه حظيرة قدسى ، و ادنيه من جوارى .
31 - النوبة الاولى
( 3 / 189 - 185 )
قوله تعالى :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
هر تنى چشندهء مرگست ،
وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ
و مزدهاى شما بتمامى بشما سپارند ،
يَوْمَ الْقِيامَةِ
و اين مزد شما را روز رستاخيز دهند ،
فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ
هر كه را دور كنند از آتش ،
وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ
و در بهشت در آرند ،
فَقَدْ فازَ
پيروز آمد و رست ،
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا
و نيست زندگانى اين جهانى ،
إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ( 185 )
مگر بر خوردارى بفرهيب .
لَتُبْلَوُنَّ
ميخواهند آزمود شما را ،
فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ
در مالهاى شما و در تنهاى شما ،
وَ لَتَسْمَعُنَّ
و ميخواهيد شنيد ،
مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
از جهودان كه كتاب دادند ايشان را پيش از شما ،
وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا
و ازيشان كه انباز گرفتند با خداى ،
أَذىً كَثِيراً
ناخوشيهاى فراوان ،
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا
اگر شكيبايى كنيد بپرهيزگارى ،
فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 186 )
آن از استوارى كارهاى دين است و درستى نشانهاى آن .
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
خداى گرفت پيمان ازيشان كه تورات دادند ايشان را ،
لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ
كه لا بد پيدا كنند مردمان را شأن محمد ،
وَ لا تَكْتُمُونَهُ
و آن را پنهان نكنند ،
فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ