آن گه اقامت حجت را بر ايشان گفت :
قُلْ
يا محمد قد جاءكم رسل من قبلى بالبيّنات و بالّذى قلتم فلم قتلتموهم ان كنتم صادقين ؟ پيش از من رسولان بشما آمدند با حجتها و معجزتهاى روشن ، و به اين قربان كه شما گفتيد ، پس چرا كشتيد ايشان را اگر راست گوئيد ؟ و مراد به اين خطاب ، اسلاف ايشاناند ، كه ايشان بودند كه پيغامبران را كشتند ، چون زكريا ( ع ) و يحيى ( ع ) و غيرهما . اما جهودان كه به ظاهر اين خطاب با ايشان است ، بفعل اسلاف خويش مىرضا دادند ، و آن قتل كردن ايشان مىپسنديدند . و آن كس كه ببدى رضا داد ، همچون آن كس است كه بدى كرد . ازين جهت اضافت قتل با ايشان كرد .
آن گه تسليت مصطفى ( ص ) را و آرام دل وى را گفت :
فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
. يا محمد ! اگر ترا دروغ زن گرفتند . دل تنگ مكن ! كه پيش تو بسا پيغامبران را دروغزن گرفتند . جاى ديگر گفت :
وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا
. يعنى : چنان كه ايشان صبر كردند ، تو نيز صبر كن ، تا نصرت ما در رسد .
جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ
اى : الكتب المزبورة ، و هى المكتوبة ، يقال زبور و زبر كرسول و رسل ، بقراءت شامى . و در مصاحف شاميان « با » در افزودند .
وَ بِالزُّبُرِ
معنى همانست ، اما تأكيد در سخن افزود .
وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ
اى الهادى الى الحق .
النوبة الثالثة
قوله تعالى :
ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ
- اين كار چنين مبهم فرو نگذارند ! و اين قصهء سربسته روزى برگشايند ! و اين دامن فراهم كرده آخر بيفشانند ! و اين سر و پاى درهم كردگان صافيان و جافيان آخر بينى كه از هم